معمولا به چیزی حسادت نمی کنم. نه موقعیت و مقام کسی حسادتی در من می انگیزد، نه دارایی و امکاناتش. مهارت و دانش دیگران گاهی تلنگری است برای حرکت و تلاش بیشترم.
اما به یک چیز همیشه حسادت می کنم، یک حس؛ عاشق شدن. آن تردید ها و گریز ها، نگاه ها، اشک ها، لبخند ها و ... حس خوب دل سپردن.
و دلم برای تک تک آن لحظه ها تنگ می شود.